| دوشنبه 31 اردیبهشت 1403

پورتال جامع دلتا

تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران
دسترسی آسان به بخش های سایت
شعر بر خاک جدی ايستادم از احمد شاملو

بر خاک جدی ايستادم

 

و خاک، به‌سانِ يقينی

 

استوار بود.

 

به ستاره شک کردم

 

و ستاره در اشکِ شکِّ من درخشيد.

 

و آن‌گاه به خورشيد شک کردم که ستاره‌گان را

 

هم‌چون کنيزکانِ سپيدرويی

 

در حرم‌خانه‌یِ پُرجلال‌اش نهان‌می‌کرد.

 

ديوارها زندان را محدود می‌کند

 

ديوارها زندان را

 

محدودتر نمی‌کند.

 

ميانِ دو زندان

 

درگاهِ خانه‌یِ تو آستانه‌یِ آزادی است

 

ليکن در آستانه

 

تو را

 

به قبولِ يکی از آن دو

 

از خود اختياری نيست!

  • اشتراک گذاری
تبلیغات
ارز دیجیتال
نظرات این مطلب
کد امنیتی رفرش
موضوعات
تبلیغات
کسب درآمد اینترنتی
تبلیغات متنی
تمامی این سایت متعلق به شماست